Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2015

"Πορτοκαλί Φάκελος" Συλλογή διηγημάτων του Βαγγέλη Σωτήρη από τις εκδόσεις ΛΕΜΒΟΣ


Layout 1
Μια ηλικιωμένη που κατασκοπεύει τη νεαρή της γειτόνισσα, ένας πιτσιρίκος που μεγαλώνει στις φτωχογειτονιές της Αθήνας με ίνδαλμά του ένα μηχανόβιο, μια γυναίκα που έχει απαχθεί από έναν serial killer, ένα φάντασμα που περιφέρεται στο κέντρο της Αθήνας, μια παρέα σε ένα απομακρυσμένο ορεινό εξοχικό, και δέκα ακόμα ιστορίες τις οποίες ενώνει ο πορτοκαλί μίτος της πένας του Βαγγέλη Σωτήρη απαρτίζουν τη νέα συλλογή διηγημάτων των εκδόσεων Λέμβος.
Δεκαπέντε αυτόνομες ιστορίες μέσα στον ίδιο φάκελο.
Δεκαπέντε αφηγήσεις με κοινό άξονα και συνδετικό λογοτεχνικό εύρημα το πορτοκαλί χρώμα. Ενδιάμεσο και υβριδικό, άλλοτε λυτρωτικό και άλλοτε καταδικαστικό, αυτό το χρώμα βρίσκει την αρμονία του μέσα από τη σύγκρουση.
Το βιβλίο του συγγραφέα Β. Σωτήρη ακολουθεί τόσο τα χνάρια του ‘κοινωνικού’ όσο και του ‘μαγικού’ ρεαλισμού. Σκληρό σε αρκετά σημεία, συχνά ξεφεύγει σε άλλες διαστάσεις. Οι χαρακτήρες άκρως ρεαλιστικοί, άνθρωποι του περιθωρίου αλλά και της διπλανής πόρτας, και κάποτε σουρεαλιστικοί, καθώς στον πραγματικό χρόνο εισχωρεί το στοιχείο του φανταστικού ή του μεταφυσικού, μας αφηγούνται τις «πορτοκαλί» τους ιστορίες. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί!

Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013

"Δίνη" Συλλογή διηγημάτων της Στέλλας Ασημακοπούλου. Από τις εκδόσεις ΣΑΪΤΑ. Διαβάστε το Ε-ΒΟΟΚ δωρεάν εδώ.

Τίτλος: "Δίνη"Συγγραφέας: Στέλλα Ασημακοπούλου
ISBN: 978-618-5040-41-3

Συντελεστές
Επιμέλεια-Διορθώσεις: Ευρυδίκη Αμανατίδου
Φωτογραφία εξωφύλλου: Πέτρος Κούτρας
Σελιδοποίηση: Ηρακλής Λαμπαδαρίου
Σύντομη περίληψη
Τι συμβαίνει όταν η καθημερινότητα παίρνει διαστάσεις άπιαστου ονείρου ή τρελού εφιάλτη; Όταν ανακαλύπτουμε τις άγνωστες πτυχές της ζωής; Αυτές που μέχρι χτες αγνοούσαμε την ύπαρξή τους. Ή όταν το συνειδητό γίνεται υποσυνείδητο απλά και μόνο για να αποφύγουμε τον λαβύρινθο στον οποίο θα μας συμπαρασύρουν;
Απλοί ήρωες του σήμερα, βιώνουν τις δικές τους ιστορίες μέσα από μυστήριο, ανατροπές, πόνο, απογοήτευση, αγάπη και μίσος.
Και μια Ελλάδα γεμάτη από θεωρίες συνομωσίας, που έχουν ένα μοναδικό κεντρικό άξονα: τη δίνη του λομυαύ και της ψυχής.
Κατεβάστε το βιβλίο σε μορφή .pdf (μέγεθος αρχείου: 1,27 MB) εδώ:


ή δείτε το απευθείας παρακάτω:

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

"Ένα ταξίδι ...αλλιώς" Συλλογή διηγημάτων από τις εκδόσεις ΣΑΪΤΑ. Διαβάστε την εδώ ΔΩΡΕΑΝ


Τίτλος:"Ένα ταξίδι ...αλλιώς"

Συγγραφείς: Ευρυδίκη Αμανατίδου, Καίτη Βασιλάκου, Χάρης Γαντζούδης, Γιώργος Γρηγοράκης, Φώτης Δούσος, Κώστας Θερμογιάννης, Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης, Ηρακλής Λαμπαδαρίου, Στέφανος Λίβος, Δημήτρης Νίκου, Ευάγγελος Ι. Τζάνος, Κατερίνα Τζωρτζακάκη

ISBN: 978-618-5040-20-8




Συντελεστές


Σελιδοποίηση: Ηρακλής Λαμπαδαρίου










Δώδεκα συγγραφείς, συνεπιβάτες, κι αποσκευές, τα δώδεκα διηγήματα της συλλογής, κι «ένα ταξίδι …αλλιώς» ξεκίνησε… Διαφορετικές φωνές, ζωές, εικόνες και χρώματα μπλέκονται το ένα μέσα στο άλλο σιωπηλά και δημιουργούν μια πλούσια παλέτα συναισθημάτων…








Κατεβάστε το βιβλίο σε μορφή .pdf (μέγεθος αρχείου: 3,99 MB)




Διαβάστε το σε μορφή εικονικού βιβλίου, χωρίς να κατεβάσετε το αρχείο:

Κυριακή 12 Μαΐου 2013

"ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟ


πηγή: http://adiavroxoi.blogspot.gr


         21 χρόνια έχουν περάσει από το Πάσχα του 1992, αλλά για να το θυμάμαι ακόμα κάτι παραπάνω από το τίποτα αξίζει το σκηνικό. Άρα, καλό θα είναι να περιγραφεί. Ίσως να αφορά και περισσότερους από έναν (εμένα).
Ανάσταση στο στρατόπεδο όπου εδρεύει το ΚΕΜΧ. Κέντρο Εκπαίδευσης Μηχανικού, στο μαγευτικό Ναύπλιο. Κάπου πιο πέρα βρίσκεται ένα εργοστάσιο παραγωγής πελτέ και κέτσαπ και ελαφρώς μακρύτερα ένας λόφος που ονομάζεται «Άρια» ή «Άρεια». Αν η μνήμη μου δεν με απατά, η απόσταση δεν είναι μεγαλύτερη των 3 ή 4 χιλιομέτρων. Συνήθως καλύπταμε τρέχοντας την απόσταση, υπό τις φρικώδεις «άριες» ή αρές (επισήμως διαταγές και παραγγέλματα) ενός ανθυπολοχαγού, ο οποίος καμάρωνε σε εμάς επειδή είχε αποφοιτήσει πρώτος από την Σχολή Ευελπίδων. Γενικώς τον είχαμε σε μεγάλη υπόληψη επειδή ήταν ακριβοδίκαιος, αυστηρός, εκτελούσε μαζί μας τις ασκήσεις και έδειχνε ορκισμένος πατριώτης. Εξέπεσε του μύθου του όταν τον πετύχαμε ένα απόγευμα, να φοράει πολιτικά και να πίνει πορτοκαλάδα σε καφετέρια του Ναυπλίου και να «καμακώνει» μία νεαρά. Της συστήθηκε ως φοιτητής! Οποία έκπληξις και ξενέρωμα για τους στρατιώτες που κρυφάκουγαν και διαπίστωσαν ότι ο αυστηρός απόγονος του Μιλτιάδου ντρεπόταν για το αξίωμά του.
Τέλος πάντων, η ζωή στο ΚΕΜΧ κυλούσε όπως σε όλα τα στρατόπεδα της χώρας (τουλάχιστον το 1992. Δεν έχω διαχρονική άποψη για τον χακί βίο). Η διαβίωση στον ΕΣ δεν διαφέρει πολύ από την αντίστοιχη στην «ελεύθερη» κοινωνία. Μόνο μια διαφορά έχει: όσα γίνονται εντός στρατοπέδου δεν έχουν το επίχρισμα της «ευγένειας», της κομψότητας, του δήθεν σεβασμού στην ισότητα, που έχει η καθημερινότητα στην πόλη.
Στο Κέντρο Εκπαίδευσης ή στην μονάδα, την αναξιοκρατία, το βύσμα, την αδικία και την περιφρόνηση στον αδύναμο στην τρίβουνε στα μούτρα. Χωρίς περιστροφές. Δεν επικαλούνται προσχήματα. Εκεί βλέπεις το όνομά σου να είναι σβησμένο με μπλάνκο από τους εξοδούχους και να είναι γραμμένο φαρδύ πλατύ στις σκοπιές ή στην αγγαρεία. Δικαιολογία; Καμία! Γιατί; Γιατί έτσι! Ο άλλος, αυτός που θα βγει εξοδούχος αντ’ εσού, είναι συγγενής του διοικητή, κολλητός βουλευτή, ανηψιός υπουργού, κουμπάρος του νομάρχη – κάτι θα βρει να είναι. Τι είσαι εσύ; Τίποτα! Χμμ, όχι ακριβώς τίποτα. Είσαι το 3ο ή 4ο νούμερο στην σκοπιά τάδε. Αυτό είσαι. Ένα εργαλείο που θα εξυπηρετεί την ισχύ του άλλου. Το εθνόσημο το φοράς και εσύ και οι άλλοι για να θυμάσαι πόσες δεκάδες χιλιάδες μικρές και μεγάλες προδοσίες γίνονται στο όνομα της Ελλάδας.
Μην ξεχνιόμαστε, ο λαός είναι το ντεκόρ. Το τοπίο είναι ο «ισχυρός». Όλα για εκείνον πρέπουν – εκτός από τα κοπιώδη, τα επικίνδυνα, τα βαρετά και τα δύσκολα. Ο «ισχυρός» (σ.σ.: σ’ αυτούς περιλαμβάνονται και οι γνωστοί των εχόντων εξουσία) έρχεται όταν τελειώνει το ζόρι για τις απαραίτητες παράτες, τα ταρατατζούμ και τη διανομή των λαφύρων. Αυτό το απέδειξε και η μικρή πασχαλινή περιπέτεια στο ΚΕΜΧ.
Τότε λοιπόν, το Μέγα Σάββατο, όσοι κληρωτοί είχαν δηλώσει πως την επομένη θα τους επισκέπτονταν συγγενείς τους, είχαν μία σπουδαία παροχή. «Λαμπρή» παροχή. Δεν θα είχαν υπηρεσία μετά την 10η νυχτερινή! Και την επομένη, την Κυριακή της Αναστάσεως θα έβγαιναν και βολτούλα στην πόλη με τους συγγενείς. Ορθό αυτό. Να μην δουν σαν λείψανο από την κούραση το σπλάχνο τους και σκιαχτούν.
Μια που υπήρχε μέγα ζόρι τις ημέρες της προετοιμασίας (μόνο τα φύλλα των δέντρων δεν γυαλίσαμε οι… μάχιμοι), υπήρξε η πρόνοια να θεσμοθετηθεί ένα...

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013

"Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος" Συλλογή διηγημάτων από τις εκδόσεις Σαϊτα. Διαβαστε το εδώ ΔΩΡΕΑΝ!


Τίτλος: Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος
Συγγραφείς: Αγγελακοπούλου Εύη, Αγγελίδης-Γκέντζος Τάσος, Αλεξίου Γιούλη, Γαλιάσος Φίλιππος, Γραφανάκης Μάνος, Γρηγοριάδης Γιάννης, Δεληγιάννη-Τσιουλπά Άννα, Δερμιτζάκη Ειρήνη, Ελευθεριάδου Ελντίνα, Ζαράρης Λάσκαρης, Ζωντός Μιχαήλ, Καρυωτάκης Μίνως-Αθανάσιος, Κασιάρου Εύα, Κουντουράς Παναγιώτης, Κουτσοσπύρος Σπύρος, Λαμπρίδου Βασιλική, Λουλά Χριστίνα, Μαμαλιόγκας Γιάννης, Μητσοπούλου Δέσποινα, Οδυσσέας Γκρέι (ψευδώνυμο), Παναγιώτου Κυριάκος, Παπαδοπούλου Κάλλια, Παπαϊορδανίδης Θεοδόσης, Σαββανάκης Γιώργος, Σαββινίδης Λευτέρης, Σαλαβασίδης Πέτρος, Σκλαβενίτης-Πιστοφίδης Ρωμανός, Τριανταφυλλίδου Ευγενία, Φλώρου Παναγιώτα, Χουρσανίδης Μανόλης 
ISBΝ: 978-618-80394-5-2
Συντελεστές
Σχεδιασμός εξωφύλλου: Αλίκη Λαζαρίδου 
Επιμέλεια-Διορθώσεις: Ηρακλής Λαμπαδαρίου
Σελιδοποίηση: Κωνσταντίνα Χαρλαβάνη 
Σύντομη περίληψη
Όπως ταξιδεύουν οι ιδέες, οι νότες, οι άνθρωποι, ο νους, η σκέψη, έτσι και τα χρήματα ταξιδεύουν συνεχώς χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς για την πορεία που ακολουθούν, τα προβλήματα που πιθανόν φέρνουν, τις συνειδήσεις τις οποίες αλλοιώνουν, την ανακούφιση από δυσάρεστες καταστάσεις, την αισιοδοξία, τη δύναμη, το κύρος, το πάθος, τη λύτρωση, την ενοχή, την εκμετάλλευση. Ταξιδέψτε με τα τριάντα διηγήματα που προέκυψαν από την ανοικτή πρόσκληση των Εκδόσεων Σαϊτα.
Το συγκεκριμένο βιβλίο πετάει ελεύθερα στο Διαδίκτυο από τον Ιανουάριο του 2013.
  
Κατεβάστε το βιβλίο σε μορφή .pdf (μέγεθος αρχείου: 4,84 MB) ή δείτε το πατώντας παρακάτω:

Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2012

ΒΟΥΡΕΛΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ "ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΩΝ" Διηγήματα


ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΩΝ 
Εκδοτικός Οίκος: ΙΩΛΚΟΣ
Ένας χαμηλόβαθμος τραπεζικός υπάλληλος βλέπει τον κόσμο γύρω του κυριολεκτικά να εξαφανίζεται... Μια γυναίκα ξυπνάει έχοντας χάσει το πρόσωπό της... Το βιβλίο αποτελείται από μικρές, σπονδυλωτές ιστορίες γύρω από τον ψυχισμό των ανθρώπων, που συνειδητά ή ασυνείδητα, φτάνουν σε οριακό σημείο. Οι δύο πρώτες -με το εξωπραγματικό και το πραγματικό στοιχείο να εναλλάσσονται διαρκώς- οδηγούν στην τρίτη, όπου δεν υπάρχει λυτρωτική έξοδος και η κατάρρευση των ψευδαισθήσεων δεν οδηγεί στην αυτογνωσία, αλλά στο πουθενά...

Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012

ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ ΜΙΣΟ



Κάποτε υπήρξαν δυο άνθρωποι που αγαπήθηκαν πολύ. 
Από την αρχή υπήρξε ένα περίεργο δέσιμο μεταξύ τους..σαν να γνωρίζονταν χρόνια. 
Το κορίτσι ήξερε πως ένιωθε αγάπη για εκείνον. Τον αγαπούσε με όλους τους τρόπους που υπήρχαν και το μόνο που την ένοιαζε ήταν να είναι καλά, να τον βλέπει να της χαμογελάει και να τον βλέπει ευτυχισμένο. 
Κι εκείνος όμως την αγαπούσε πολύ μα με τον καιρό αυτό άρχισε να τον φοβίζει. Δεν ήθελε ποτέ να την χάσει μα ήξερε πως κάποια μέρα αυτό θα συνέβαινε, οι δρόμοι τους θα χώριζαν και ίσως δεν την ξαναέβλεπε ποτέ. Στη σκέψη αυτή πονούσε και έτσι μια μέρα αποφάσισε να απομακρυνθεί από εκείνη όσο ήταν ακόμη νωρίς…έτσι πίστευε ότι έπρεπε να γίνει για να μην πονέσουν στο μέλλον κι δύο. Έτσι και έγινε...έφυγε και την άφησε. Εξαφανίστηκε χωρίς να της εξηγήσει τον λόγο. 
Η κοπέλα πόνεσε πολύ..έχασε το άλλο της μισό, τον άνθρωπο που αγάπησε περισσότερο απ’ οτιδήποτε στον κόσμο. Ένιωσε να χάνονται όλα γύρω της , ένιωθε το σώμα της νεκρό και την ψυχή της άδεια. Τα μάτια γέμιζαν δάκρια στη θύμησή του και ζούσε με την ελπίδα ότι ίσως κάποτε τον ξαναέβλεπε. Της έλειπε η αγκαλιά του, τα μάτια του, το χαμόγελό του, οι στιγμές της μαζί του, της έλειπε η ζωή της. Εκείνος ήταν η ζωή της! 
Ο καιρός περνούσε και εκείνη έμενε μόνη. Κάθε βράδυ κοιτώντας την φωτογραφία του προσπαθούσε να κοιμηθεί μόνο και μόνο για να τον δει στα όνειρα της...Οι μέρες περνούσαν, οι βδομάδες μα και τα χρόνια…Έφτασε η στιγμή που μπήκε στην ζωή της κάποιος που μπορούσε να της δώσει την αγάπη του και να την κάνει ευτυχισμένη και έτσι αποφάσισε να μείνει κοντά του βλέποντας όμως πάντα εκείνον στα μάτια του. Έκαναν μαζί μια όμορφη οικογένεια…Το άλλο της μισό δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά και έτσι έμεινε στην μνήμη της για πάντα σαν την ΑΓΑΠΗ της που δεν θα ξεχνούσε ποτέ!
FEI KINA